มุทิตาพระมหาเถระ "หลวงพี่เอ๋"

 

            ในวาระที่หลวงพี่เอ๋ หรือ หลวงพี่วุฒิกร รวิวํโส ได้ทุ่มเทแรงกายและแรงใจในการสร้างบารมีมาจนครบ 20 พรรษา พวกเรา เหล่าพี่น้องตระกูล ต. จึงได้ร่วมกันจัดกิจกรรม มุทิตา เพื่อแสดงออกถึงความซาบซึ้งใจ ที่พวกเราทุกคนได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่ง เป็นฟันเฟืองที่รวมตัวกันประกอบกิจการงานการสร้างบารมีให้เกิดขึ้น โดยมีหลวงพี่เอ๋เป็นผู้นำทีม

Concept ในปีนี้ คือ ยานพาหนะกับการสร้างบารมี โดยจะเล่าย้อนไปตั้งแต่สมัยที่หลวงพี่ได้ตัดสินใจบวช ในเวลานั้น มีท่านเพียงรูปเดียว ก็เปรียบเหมือนจักรยาน ที่ปั่นได้คนเดียว ใช้พลังกายมาก แต่ปั่นได้ระยะทางไม่ไกล

ถัดมาจะเป็น ป๊อปอัพรูป รถยนต์ และเครื่องบิน เพื่อสื่อถึงว่า หลังจากที่หลวงพี่ได้เริ่ม “สร้างคน” ผ่านการทำชมรมตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทีมที่เยอะขึ้น เป็นทีมที่มีคุณภาพ 

ก็ช่วยทำให้งานพระศาสนาที่หลวงพี่ตั้งใจอยากทำ ก็ประสบความสำเร็จได้เร็วขึ้น

           เมื่อมาถึงบริเวณงาน ทุกคนก็ต้องมาลงทะเบียนรับ Boarding Pass เพื่อเตรียมตัวขึ้นเครื่องกันก่อน การลงทะเบียนตรงนี้สำคัญกับช่วงจับแจกรางวัลมาก ๆ ได้น้อง ๆ มืออาชีพจากเซ็ทระดมทุนมาช่วย ปลาบปลื้มใจกันทั้งคนจัดและคนมาร่วมงานเลย

Boarding Pass ที่ตั้งใจทำมาเอาบรรยากาศเฉย ๆ แต่ได้ใช้จับสลากชิงโชคซะงั้น 555

นอกจากปานะแสนอร่อย ๆ ที่จัดเต็มมาแล้ว ในงานยังมีปานะสุดโปรดของหลวงพี่ ก็คือ ไอติมกะทิ นั่นเอง

โดยมีเจ้าภาพสุดสวยคือ น้องเอลซ่าเอแคลร์ มาร่วมเลี้ยงทุก ๆ คนที่มาร่วมงานกัน 

เมื่อได้เวลาอันสมควร หลวงพี่เอ๋ก็เดินทางมาถึงที่ห้องจัดกิจกรรมที่ถูกพวกเราจำลองเอาไว้ให้ได้บรรยากาศของอาคารขาออกในสนามบิน หลังจากที่นำท่านส่องไฟฉายทบทวนไทม์ไลน์การสร้างบารมีกันแล้ว ก็จะมาเจอกับคลิป Say Hi! จากน้องๆศูนย์สาขาแต่ละมุมโลกค่ะ

Say Hi! จากทั่วทุกมุมโลก

ดูจบแล้ว ก็มาดูแผนที่โลกกันต่อว่าจะวางแผนส่งพระน้อง หรือน้อง ๆ คนไหน 

ไปสร้างบารมีที่ประเทศไหนดี

เสร็จสรรพ พวกเราก็นิมนต์ให้หลวงพี่เอ๋นั่งในตำแหน่งกัปตันของเที่ยวบินนี้ 

ก่อนที่จะออกเดินทางนั้น ก็ต้องมีการรับชม การสาธิตความปลอดภัยในเส้นทางการบิน กันเสียก่อน

หลังจากตลกกันพอหอมปากหอมคอ ก็จะได้มาร่วมทบทวนประวัติศาสตร์การสร้างบารมีตลอด 20 พรรษาของท่าน รวมไปถึงได้ร่วมอนุโมทนาบุญกับความสำเร็จที่เกิดขึ้นในปัจจุบันนี้ค่ะ 

(อันนี้ต้องกดเข้าไปชมจากใน Google Drive กันเองนะคะ)

ผลงานความสำเร็จ 2563

ย้อนเส้นทางการสร้างบารมี 20 พรรษา

ในวันสำคัญของหลวงพี่เอ๋อย่างวันนี้ พระน้องและน้อง ๆ ตระกูลต.ทุกคน

ต่างก็ร่วมแรง รวมใจ รวมปัจจัยไทยธรรมมาน้อมถวาย เพื่อกราบอนุโมทนากับท่านกันด้วย

แม้หลายคนจะติดภารกิจทั้งในและต่างประเทศ แต่ก็ส่งใจมาถวายไปด้วยกันค่ะ

โดยเรามีตัวแทนจากฝั่งพระ ได้แก่ หลวงพี่ระและหลวงพี่ตี๋

ส่วนตัวแทนฝั่งโยม ก็จัดเต็มกับพี่ๆภัณเต เริ่มมาจากพี่ตุ๊ก พี่ยุ้ย พี่จิ๊น พี่ตรี พี่ติ๋ว พี่เปีย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีตัวแทนจากฝั่งพระน้องและฝั่งน้องๆที่จะมากล่าวความในใจกับหลวงพี่อีกด้วย

ตัวแทนฝั่งพระน้องก็คือ หลวงพี่หนุ่ย ที่มาพร้อมประโยคเด็ดก่อนถวายพระที่ระลึกว่า

"หลวงปู่ทองคำนี้ มีอยู่ 2 องค์ องค์นึงเป็นรางวัลที่ 1 ของสลากภัตซุ้มโดมธรรม

แต่หลวงพี่เอ๋ไม่ต้องไปเสียเวลาจับสลากครับ เพราะหลวงพี่เป็นที่ 1 ในใจผมเสมอ"

ส่วนตัวแทนฝั่งน้องๆ ก็คือ พี่ตุ๊กตูน คนน่ารักของพวกเรา ที่ประกาศกร้าวว่า

"หากยังอยู่ในเส้นทางการสร้างบารมี ก็จะขออยู่กับหลวงพี่เอ๋ต่อไป"

ก็มาถึงช่วงไฮไลต์อีกช่วงคือการสัมมนาคุณจากหลวงพี่เอ๋ ด้วยการจับสลากให้ปัจจัยน้องๆ

เป็นกำลังใจเหมือนฝนพรำในวันที่หัวใจแห้งแล้ง 555

พิธีกรก็แซวเก่ง แต่ไม่ได้ซักซองเลยนะคะ

หลังจากนั้น หลวงพี่เอ๋ ได้เมตตามอบโอวาทดีๆให้กับพวกเราทุกคน ซึ่งเราจะยกมาบางส่วนเท่านั้นค่ะ

"...ถ้าวันนึงทีมเราหล่อหลอมบุคลากรดี สามารถถ่ายทอดอุดมการณ์และเป้าหมายในการสร้างบารมีได้

ไม่ใช่แค่ทักษะในการสร้างบารมี หลวงพ่อ 'อาจจะ' ฝากนักสร้างบารมีที่มีบารมีมากๆ 

มาฝากให้ทีมนี้ฝึก เพราะฝึกคนได้ดี"

"...ถึงที่สุดหลวงพี่กวดขันได้แค่ฝึกตัว สร้างบารมี

การปฏิบัติธรรมต้องทำเอง เป็นเรื่องนามธรรม

หลวงพี่กวดขันน้องๆไม่ได้ ถ้าเรานั่งมีความสุขพัฒนาการด้านอื่นจะตามมา

ถ้าเรานั่งไม่สงบ พลังจะเคลื่อนไปข้างหน้ามันไม่มี

ตั้งใจ มุ่งมั่นมากๆ แต่นั่งสมาธิไม่สงบ ยิ่งอันตราย อยากทำงานแรงๆจะยิ่งหยาบ 

ถ้านั่งสงบจะลดแรงกดดันตัวเอง จะหาทางสร้างบารมีให้ซอฟท์ลง

ขอให้น้องๆสร้างบารมีอย่างมีความสุขกันไปนานๆ กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษทุกคน"

และส่งท้ายกันแบบหวานๆด้วยบทเพลง "ฉันดีใจที่มีเธอ" ได้น้องน้ำใจมาเป็นต้นเสียงให้ด้วย

ที่เลือกเพลงนี้เพราะว่า พวกเราทุกคนรู้สึกซาบซึ้งและขอบพระคุณหลวงพี่ ที่เมตตาพวกเรามากๆ

ทั้งตาม ทั้งหลอกล่อ ทั้งตบซ้าย ตบขวา ให้พวกเรายังอยู่ในเส้นทางการสร้างบารมีนี้

หากไม่มีหลวงพี่เป็นจุดเริ่มต้น หากไม่มีหลวงพี่ที่อดทนกับความแสบซ่าของพวกเรา

พวกเราทุกคนก็คงไม่มีวันนี้ ที่ได้สร้างบารมีอย่างสนุกสนานในทุกๆวัน

จึงอยากขอขอบคุณผ่านบทเพลงนี้ เพื่อบอกว่า พวกเราดีใจจริงๆที่มีหลวงพี่อยู่ในชีวิต

สุดท้ายนี้ก็ต้องขอกราบอนุโมทนาบุญกับทีมจัดงานทุกท่าน

และผู้ร่วมงานทุกคน ที่ให้ความร่วมมือ ให้รอยยิ้ม เป็นสีสันของการจัดงานอันทรงคุณค่าไปด้วยกัน

หวังว่า รุ่น 51 จะไม่ต้องเป็นแม่งานจัดงานอะไรอีกต่อไปแล้ว

(ความในใจ แมวพิมพ์ เมี๊ยว)